natilius
05-15-2005, 06:37
BİTMEYECEK...
Yattığım yerden gökyüzünü görüyordum ve yıldızları. Senin bana o yıldızlar kadar uzak olduğunu düşündüm. Elimi uzatsam dokunamazdım. Çünkü sen yoktun. Kaç gece sensiz sabahlara uyandım, istemeden. Uyanmasaydım, sevgini de ruhum gibi sonsuzluğa sürükleseydim diyerek. Sen üzülmeyesin diye sakladığım gerçekler içimi acıtıyordu. Yokluğun yüreğimi kanatıyordu ama sen bilmiyordun. Üzülmek sana yakışmıyordu.
Asla kesişemeyecek hayatlar yaşıyorduk. Ayrıydık, dayanılması güçtü, unutmak imkansızdı, bir melodi, bir kitap bir şiir durmadan seni anımsatıyordu. Bu çemberden nasıl çıkabilirdim? İstemiyordum ki. Aşkın benim yaşam kaynağımdı, o olmasa ölürdüm. Sonsuza dek bu acıyı yaşayacağımı bilerek daha bir sıkı sarılıyordum aşkına.
Gelmeyeceksin biliyorum, konuşmak istesem yoksun, sarılmak istesem yoksun. Her gelen yeni gün tek başına yaşanacak. Sevinçlerin üzerine bir bulut örtülecek. Mutluluğun boynu bükük, doyasıya yaşanamayacak güzel günler. Sana kızmak neye yarar, bu benim tercihim. Böyle olmasını sen de istemedin biliyorum.
Artık başıma gelmez sandığım, özlediğim ama unutmaya yüz tutan, öncesine benzemeyen güçlü, inkar edilemez ve gerçek, destansı bir aşk bu ve öyle olmaya, öyle kalmaya devam edecek, sonsuza değin.
İpek Tüzken
Yattığım yerden gökyüzünü görüyordum ve yıldızları. Senin bana o yıldızlar kadar uzak olduğunu düşündüm. Elimi uzatsam dokunamazdım. Çünkü sen yoktun. Kaç gece sensiz sabahlara uyandım, istemeden. Uyanmasaydım, sevgini de ruhum gibi sonsuzluğa sürükleseydim diyerek. Sen üzülmeyesin diye sakladığım gerçekler içimi acıtıyordu. Yokluğun yüreğimi kanatıyordu ama sen bilmiyordun. Üzülmek sana yakışmıyordu.
Asla kesişemeyecek hayatlar yaşıyorduk. Ayrıydık, dayanılması güçtü, unutmak imkansızdı, bir melodi, bir kitap bir şiir durmadan seni anımsatıyordu. Bu çemberden nasıl çıkabilirdim? İstemiyordum ki. Aşkın benim yaşam kaynağımdı, o olmasa ölürdüm. Sonsuza dek bu acıyı yaşayacağımı bilerek daha bir sıkı sarılıyordum aşkına.
Gelmeyeceksin biliyorum, konuşmak istesem yoksun, sarılmak istesem yoksun. Her gelen yeni gün tek başına yaşanacak. Sevinçlerin üzerine bir bulut örtülecek. Mutluluğun boynu bükük, doyasıya yaşanamayacak güzel günler. Sana kızmak neye yarar, bu benim tercihim. Böyle olmasını sen de istemedin biliyorum.
Artık başıma gelmez sandığım, özlediğim ama unutmaya yüz tutan, öncesine benzemeyen güçlü, inkar edilemez ve gerçek, destansı bir aşk bu ve öyle olmaya, öyle kalmaya devam edecek, sonsuza değin.
İpek Tüzken