Orijinalini görmek için tıklayınız : Yürüyüş
Üç adım daha atıp sağa dönüyorum ve yürümeye devam ediyorum. Aslında günlerdir yürümekten başka bir şey de yapmıyorum. İşte yine yürüyorum... Ve öyle görünüyor ki uzun bir zaman daha da yürümeye devam edeceğim.
Yol dümdüz ilerliyor, fakat sonunda yine bir duvar var. Duvara ulaştığımda ya sağa ya sola döneceğim. En azından yön değiştirmiş olacağım ki bu da iyi bir şey benim için. Yine de duvarlara her ulaştığımda, eğer gidebileceğim iki yön varsa, bir kararsızlık yaşıyorum. Fakat bu bile iyi bir şey benim için. Çünkü bazen sadece duvarlar çıkıyor karşıma ve geri dönmekten başka seçeneğim de kalmıyor.
İşte, bir yolu daha tükettim ve bir duvara daha ulaştım. Yine iki seçenek var önümde: Ya sağa ya sola döneceğim. Kısa bir kararsızlık... ve sola dönüyorum. Yeni bir yolda, yine bir duvara doğru yürümeye devam ediyorum. Fakat biraz daha ilerlediğimde yeni sandığım bu yoldan daha önce de geçtiğimi anımsıyorum.
Kendi yazılarımı değerlendirmekte güçlük çekiyorum. Bazen çok güzel bulduğum bir öyküyü bir an geliyor silip atmak istiyorum. Bu da o yazılardan biri. Siz ne dersiniz?
Genel olarak beğendiğimi söylemeliyim. özelliklede Yol dümdüz ilerliyor, fakat sonunda yine bir duvar var. Duvara ulaştığımda ya sağa ya sola döneceğimkısmına bayıldım.Birde tabii bu yazıyı ne için kullanacağınızı merak ettim.
Bence tek başına kalmayacak kadar iyi.Tamam anlattığı düşünceyi ifade tarzı çok güzel ama insan birşeyler bekliyor.Ee sonra ne oldu yada bu neden böyle düşünüyor gibi.
Aslında bir öykü kitabı hazırlamaya çalışıyorum ve öykülerin ortak özelliği düşler ve yolculuklar. Hatta genel olarak düşsel yolculuklar. Bu öykü kısa ve garip ama diğerlerinden önemli bir farkı var, o da tamamen bitmiş olması. Ama yine de, ben de senin gibi bir şeyler daha bekliyorum sonunda ve ne olduğunu bilmiyorum.
şehrazad
02-07-2006, 14:00
Senin "İkilem"adlı öykünü çok beğenmiştim. Ama o zaman bir yorum yazmamışım nedense.
Bu yazıdan da çok etkilendim; dediğin gibi kısa ve garip ama bitmemiş hissi verdi bana. Yazının kahramanı da bir şeyler daha bekliyor, okuyucular da bir şeyler daha bekliyor. Amaç bir beklenti yaratmaksa evet bu hissi yaratıyor.
Ama Yoda'nın da dediği gibi sanki bir hikayenin bir parçası bu yazı. Ama belki de bahsettiğin kitabı hazırladığında, diğer öykülerle birlikte bir bütün olacak.
Beklediğim son buydu sanırım...
Çıkmaz
Üç adım daha atıp sağa döndü ve yürümeye devam etti. Aslında saatlerdir yürümekten başka bir şey de yapmıyordu. İşte yine yürüyordu… Ve öyle görünüyordu ki uzun bir zaman daha da yürümeye devam edecekti.
Yollar dümdüz ilerliyordu, fakat hepsinin sonunda bir duvar vardı. Duvarlara ulaştığında ya sağa ya sola dönüyordu. En azından yön değiştirmiş oluyordu ki bu da iyi bir şeydi onun için. Yine de duvarlara her ulaştığında, eğer gidebileceği iki yön varsa, bir kararsızlık yaşıyordu. Fakat bu bile iyi bir şeydi onun için. Çünkü bazen sadece duvarlar çıkıyordu karşısına ve geri dönmekten başka seçeneği de kalmıyordu.
İşte, bir yolu daha tüketti ve bir duvara daha ulaştı. Kısa bir kararsızlıktan sonra sola dönmeye karar verdi. Yeni bir yolda, yine bir duvara doğru yürümeye devam etti. Fakat biraz daha ilerlediğinde, yeni sandığı bu yoldan daha önce de geçtiğini anımsadı. Bu yolun sonunda, şu duvarın önünde nasıl terk edildiğini bir kez daha hatırladı. Acı içinde kıvrandı. Ve üç adım daha atıp sağa döndü, yürümeye devam etti…
vBulletin v3.5.3, Copyright ©2000-2012, Jelsoft Enterprises Ltd.